استاندار آذربایجان شرقی:کشاورز باید در سیاستگذاریها دیده شود">
استاندار آذربایجان شرقی:کشاورز باید در سیاستگذاریها دیده شود">چاپار نامه – استاندار آذربایجان شرقی با تأکید بر اینکه کشاورزان پایه اصلی امنیت غذایی کشور هستند، گفت: تا زمانی که تولیدکننده و بهویژه کشاورز را باور نکنیم و در فرآیند تصمیمسازی مشارکت ندهیم، سیاستگذاری در بخش کشاورزی به نتیجه مطلوب نمیرسد.
بهرام سرمست در نشست رؤسای سازمانهای جهاد کشاورزی استانهای سراسر کشور که در تبریز برگزار شد، اظهار کرد: بخش کشاورزی با وجود نقش راهبردی در زندگی مردم و تأمین امنیت غذایی، هنوز در عرصه عمل متناسب با اهمیت خود مورد توجه قرار نگرفته است.
وی افزود: درک اهمیت واقعی کشاورزی بدون شناخت سختیهای زندگی و کار کشاورزان امکانپذیر نیست و نخستین گام برای اصلاح سیاستگذاری در این بخش، باور به این واقعیت است که کشاورز پایه و اساس تولید محسوب میشود.
سرمست تأکید کرد: تصمیمگیری درباره کشاورزی بدون حضور و مشارکت کشاورزان میتواند به خطا منجر شود و سیاستهای این بخش باید با شناخت دقیق مسائل تولیدکنندگان و استفاده از تجربه آنان تدوین شود.
استاندار آذربایجان شرقی، آب را مهمترین مؤلفه در توسعه و برنامهریزی کشاورزی دانست و گفت: این موضوع برای آذربایجان شرقی با توجه به شرایط دریاچه ارومیه و محدودیت منابع آبی اهمیت بیشتری دارد.
وی ادامه داد: مدیریت بهینه منابع آب، توسعه روشهای نوین آبیاری و اصلاح الگوی کشت، سه موضوع بههمپیوسته هستند و دستیابی به کشاورزی پایدار و بهرهور بدون توجه همزمان به این مؤلفهها امکانپذیر نیست.
توسعه یعنی کاهش فاصله میان باور و عمل
سرمست با انتقاد از فاصله میان برخی شعارها و عملکردها در حوزه مدیریت منابع، اظهار کرد: آب را مایه حیات میدانیم، اما ارزش واقعی این منبع حیاتی هنوز آنگونه که باید در رفتارها و سیاستهای ما بازتاب پیدا نکرده است.
وی گفت: توسعه در سادهترین تعریف، کاهش فاصله میان نظریه و عمل است و تا زمانی که باورهای خود را در عرصه اجرا عملی نکنیم، نمیتوان به توسعه واقعی دست یافت.
استاندار آذربایجان شرقی همچنین بر ضرورت تغییر نگاه به تولیدکنندگان تأکید کرد و افزود: جایگاه تولیدکننده، از زن روستایی و دامدار تا کشاورزی که در شرایط دشوار برای تأمین نیاز جامعه تلاش میکند، باید در نظام اقتصادی و اجتماعی کشور به رسمیت شناخته شود.
امنیت غذایی از مزرعه آغاز میشود
سرمست با بیان اینکه ریشه امنیت غذایی در بخش کشاورزی است، اظهار کرد: اگر به دنبال امنیت غذایی پایدار هستیم، باید به کشاورزی اصالت و اهمیت واقعی بدهیم.
وی با اشاره به تجربه کشور در شرایط جنگی و افزایش فشارهای خارجی گفت: در دورههای بحران، اگر بخش کشاورزی و دستگاههای مسئول تأمین کالاهای اساسی بهموقع وارد عمل نشوند، سایر بخشها نیز در تأمین نیازهای مردم با مشکل مواجه خواهند شد.
استاندار آذربایجان شرقی، امنیت غذایی را یکی از مأموریتهای کلیدی وزارت جهاد کشاورزی و سازمانهای استانی عنوان کرد و افزود: تبادل اطلاعات، انتقال تجربه و همکاری میان استانها میتواند به تقویت انسجام داخلی و تأمین پایدار نیازهای غذایی کشور کمک کند.
ترخیص ۱۳ هزار تن کالای اساسی در دو روز
سرمست با اشاره به تجربه آذربایجان شرقی در مدیریت تأمین کالاهای اساسی در شرایط بحرانی گفت: در جنگ ۴۰ روزه، با استفاده از ظرفیت شورای تأمین و در قالب ستاد تسهیل و رفع موانع تولید، ۱۳ هزار تن کالای اساسی طی دو روز ترخیص شد و از بروز شوک احتمالی ناشی از کمبود کالا جلوگیری کردیم.
وی افزود: همچنین از ظرفیت منطقه آزاد تجاری-صنعتی ارس برای تأمین و واردات کالاهای مورد نیاز استفاده شد و در کنار کالاهای اساسی، برای تأمین مواد اولیه، قطعات و تجهیزات مورد نیاز واحدهای تولیدی نیز تدابیر لازم اتخاذ شد تا زنجیره تولید دچار اختلال نشود.
استاندار آذربایجان شرقی با اشاره به افزایش حدود ۴۰ درصدی جمعیت حاضر در استان در آن مقطع، اظهار کرد: با وجود این افزایش جمعیت، با همکاری دستگاههای مسئول و مجموعه مدیریتی استان، کمبود محسوسی در فروشگاهها و بازار ایجاد نشد.
وی همدلی اعضای شورای تأمین، دستگاههای اجرایی و بخشهای مختلف اقتصادی را از عوامل مؤثر در مدیریت این شرایط دانست و گفت: در حوزه تنظیم بازار نیز از ظرفیت مدیران بخش کشاورزی برای اطلاعرسانی و ایجاد آرامش و اطمینان در افکار عمومی استفاده شد.
کشاورزی باید از تولید تا صادرات زنجیره کامل داشته باشد
سرمست در پایان بر ضرورت تکمیل زنجیره ارزش در بخش کشاورزی تأکید کرد و گفت: مسیر توسعه کشاورزی از تولید آغاز میشود، اما نباید در همین مرحله متوقف بماند؛ بلکه تولید باید به فرآوری، بستهبندی، بازار و صادرات متصل شود.
وی خاطرنشان کرد: تا زمانی که زنجیره تولید و ارزش در بخش کشاورزی تکمیل نشود، خامفروشی و بهرهبرداری غیرهدفمند از منابع نمیتواند زمینهساز توسعه پایدار باشد و حرکت از تولید به سمت فرآوری، بستهبندی، بازار و صادرات، ارزش افزوده بیشتری برای کشاورزان و اقتصاد کشور ایجاد میکند.
